การประกันภัยสำหรับผลงานศิลปะชั้นสูง: การคุ้มครองผลงานล้ำค่าที่ไม่สามารถทดแทนได้ ด้วยมูลค่าที่ตกลงกัน

ทำไมการประกันทรัพย์สินแบบทั่วไปจึงไม่เพียงพอ

การประกันทรัพย์สินทั่วไปมักใช้มูลค่าต้นทุนหรือมูลค่าทดแทน ซึ่งเหมาะกับทรัพย์สินทั่วไป เช่น เฟอร์นิเจอร์หรือเครื่องใช้ไฟฟ้า แต่ไม่เหมาะกับงานศิลป์:
•    มูลค่าต้นทุน หักค่าเสื่อมราคา ซึ่งไม่สมเหตุสมผลกับผลงานศิลปะ ที่ไม่สามารถทดแทนมูลค่าทางจิตใจ ความรู้สึกได้ บางครั้งผลงานชี้นนั้นอาจจะมีอายุหลายร้อยปี
•    มูลค่าทดแทน สมมุติว่าผลงานศิลปะชิ้นนั้น สามารถหาสิ่งใหม่มาทดแทนได้ แต่ไม่มีงานศิลป์ใดที่จะมีลักษณะเหมือนกันทุกประการ

งานศิลป์จึงต้องการมุมมองที่แตกต่างออกไป
 

ประโยชน์หลักของการระบุ Agreed Value ในกรมธรรม์

ตัวอย่าง

•    พิพิธภัณฑ์: เมื่อผลงานชิ้นเอกถูกส่งไปจัดแสดง กรมธรรม์มูลค่าที่ตกลงกันช่วยให้ผู้ให้ยืมได้รับการชดเชยที่เป็นธรรม หากเกิดความเสียหายระหว่างระหว่างการจัดงาน หรือ ระหว่างการติดตั้ง/รื้อถอน และการขนส่ง
•    นักสะสมส่วนบุคคล: ผู้ที่สะสมผลงานหลากหลายได้รับประโยชน์จากการประเมินมูลค่าเฉพาะ ไม่ว่าจะเป็นผลงานของศิลปินที่มีชื่อเสียง เช่น ผลงานของอาจารย์ถวัลย์ ดัชนี หรือศิลปินร่วมสมัยที่มีชื่อเสียงโด่งดัง ผู้สร้างสรรค์ผลงานมูลค่าสูง ซึ่งเป็นที่ยอมรับในแวดวงศิลปะ
•    แกลเลอรี: ผู้ค้าผลงานศิลปะได้รับความมั่นคงทางการเงินเมื่อนำผลงานที่มีความต้องการสูง มาจัดแสดง หรือ จำหน่าย ป้องกันความผันผวนของมูลค่าที่อาจจะเกิดขึ้น

สิ่งที่น่าสังเกตเพิ่มเติม

•    Agreed Value Policy ไม่เพียงแต่สร้างความมั่นใจให้กับผู้ถือกรมธรรม์ แต่ยังช่วยสร้างความโปร่งใสระหว่างผู้เอาประกันและผู้รับประกันภัย เพราะทุกฝ่ายเข้าใจตรงกันตั้งแต่แรก
•    ในหลายประเทศ กรมธรรม์ลักษณะนี้ยังถูกนำมาใช้เป็นเครื่องมือทางการเงิน เช่น การนำผลงานศิลป์ไปเป็นหลักประกันในการกู้ยืม เพราะมีการประเมินมูลค่าที่ชัดเจนและได้รับการรับรอง
•    การประเมินมูลค่าโดยผู้เชี่ยวชาญ จึงเป็นหัวใจสำคัญ เพราะไม่ใช่แค่การตีราคา แต่ยังต้องอ้างอิงถึง pประวัติการครอบครอง ประวัติการจัดแสดง และความสำคัญเชิงวัฒนธรรม